MANΩΛΗΣ ΧΟΧΛΙΔΑΚΗΣ

Χαμογελάστε λιγάκι με το καλύτερο παρεάκι ... το Μανωλιό το χοχλιδοφάγο.

Πηγή videos : www.youtube.com

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ / ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΙΜΝΩΝ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Αγαπητοί συγχωριανοί, 

με το παρόν σας ενημερώνουμε για κάποιες νέες αποφάσεις της Τοπικής Διοίκησης των Λιμνών και κάποιες κινήσεις του Μορφωτικού Συλλόγου Λιμνών, οι οποίες έχουν ως εξής:

1.  Tο τοπικό συμβούλιο έλαβε απόφαση στην κεντρική πλατεία του χωριού να μην παρκάρουν αυτοκίνητα (στο πλακόστρωτο που έχει τοποθετηθεί από τους Αγ. Αναργύρους μέχρι το μαγαζί του Χριστίνη και στην πλατεία) και ο Moρφωτικός Σύλλογος  Λιμνών, τοποθέτησε πήλινες γλάστρες με λουλούδια, παγκάκια και ένα πέτρινο πηγάδι, όπου προγραμματίζει στις 24/5/11 να πραγματοποιήσει την εκδήλωση "του κλειδόνου" με το αμίλητο νερό, Μαγιάτικες φουνάρες κλπ.

Επιπλέον, ο Μορφωτικός σύλλογος Λιμνών  έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία ανακοινώνει στους χωριανούς ότι "στα πλαίσια φροντίδας και καλλωπισμού του χωριού, ο Σύλλογος φρόντισε για την προμήθεια πήλινων γλαστρών καθώς και φυτών τα οποία θα τοποθετήσει σε όλο το χωριό, η φύτευση θα γίνει σήμερα στην πλατεία. Επιπλέον προσκαλεί όλους τους χωριανούς να φροντίσουν λίγο τα λουλούδια τους και την καθαριότητα έξω από τα σπίτια τους ούτος ώστε ένας ένας και όλοι μαζί να φροντίζουμε το χωριό μας το οποίο αξίζει να πάει μπροστά!!!! "

2. Τέλος, στις 15/6/11 θα γίνει εκδήλωση στο Δημοτικό σχολείο προς τιμή των παιδιών με προσφορά από τον Μορφωτικό Σύλλογο Λιμνών  δώρων στα παιδιά που τελειώνουν και όχι μόνο, με αναμνηστικές μπλούζες και διάφορα αναψυκτικά και γλυκά για το τέλος της σχολικής χρονιάς.

ΓΙΟΡΤΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ - ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΛΙΜΝΩΝ

Αγαπητοί σύντεκνοι, 

σας ενημερώνουμε ότι το Σάββατο 21 Μαϊου πραγματοποιήθηκε Εσπερινός στην Αγία Φωτεινή στο βουνό στην Μάχα μέσα στην σπηλιά. 

Το εκκλησάκι συγκέντρωσε αρκετό κόσμο με πρωταγωνιστές τους συγχωριανούς μας, αλλά και χωριανούς από τα γύρω χωριά και τον Άγιο Νικόλαο.

Ο Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνών για να ευχαριστήσει τους παρευρισκομένους προσέφερε μεζέδες (συκώτι-τυροπιτάκια-κεφτέδες-ελιές-ντάκο), ξερούς καρπούς, ρακί, κονιάκ, πορτοκαλάδες κλπ .

Την Κυριακή 22 Μαϊου (της Σαμαρείτιδος) πραγματοποιήθηκε Λειτουργία στο εκκλησάκι και ο Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνών προσέφερε ξανά καφέ, μεζέδες, γλυκά κλπ. 

Ήταν μια πολύ όμορφη εκδήλωση, καθώς ο καιρός είναι πλέον καλοκαιρινός και η πανοραμική θέα του χωριού μας από την Αγία Φωτεινή ήταν πανέμορφη. Κατά την ανάβαση του βουνού, η μαγιάτικη μυρωδιά της ανθισμένη φασκομηλιάς και των άγριων λουλουδιών παράσερνε τους πιστούς. Ενώ μετά την λειτουργία, στην κατάβαση προς το χωριό όλοι έκοβαν και κράταγαν μυρωδάτη φρέσκια ρίγανη για τα σπίτια τους .

   

 copyright φωτογραφιών : Μανόλης Πεδιαδίτης

ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΦΑΓΩΜΑ

Στο παρόν blog, δίνουμε το δικαίωμα σε όσους θέλουν να εκφράσουν την γνώμη τους για οποιοδήποτε θέμα αφορά το χωριό μας, (εξαιρούνται τα πολιτικά θέματα) ή και να γράψουν άρθρα με τον μοναδικό όρο : να μην κάνουν υβριστικά, χυδαία ή πολιτικά σχόλια. Το blog δεν φέρει ευθύνη για τις γνώμεις που εκφράζετε, ή τις απόψεις που αναφέρονται στα άρθρα ούτε και τις ασπάζεται, απλά αναρτεί ότι στέλνετε, χωρίς να τα αλλοιώνει.  

Σχολείο για φάγωμα

Του ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΠΙΤΖΑΚΗ

      Δεν το ήξερα. Το έμαθα πριν λίγες μέρες: «Ταβέρνα μέσα σε Σχολείο» προέκυψε στο χωριό των Λιμνών εδώ και δυό μήνες «μέσα στο σκοτεινό 2011». Ανατρίχιασα. Ταβέρνα μέσα στο Σχολείο;

      Γιατί εγώ ξέρω ότι ένα χωριό έχει, για σύμβολά του, την εκκλησία του και το σχολειό του. Και γιατί είναι σύμβολα; Επειδή σε αυτά εναποθέτουμε την ελπίδα μας: Τον Θεό και τα Παιδιά μας.  Εγώ είμαι γιος δασκάλων και νιώθω για το σχολείο ό,τι νιώθει ένα παπαδοπαίδι για τους χώρους όπου ιερουργούσε ο πατέρας του. Γιατί δεν αλλάζουμε και τη χρήση των εκκλησιών να τελειώνουμε; Και μη μου πείτε ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα. Το ίδιο πράγμα είναι, γιατί βρίσκονται μες στο μυαλό μας και η γνώση και η αντίληψη (που είναι η επίγνωση της γνώσης) και η πίστη.

      Οι Λίμνες είναι γνωστές σε όλη την Kαλλικράτεια επικράτεια του Αγίου Νικολάου για τα καφενεία τους, που τα βράδια μετατρέπονται σε μεζεδοπωλεία. Δεν θα με πείραζε αν ένας τέτοιος χώρος έπαιρνε τάχα μου το όνομα «Σχολειό» και ήτανε ταβέρνα. Δεν χρειαζόταν όμως η εισβολή σε ένα πραγματικό Σχολείο, που πρέπει να πούμε εδώ πως πρόκειται για το Καινούργιο που ράγισε από σεισμό και πως οι μαθητές του στεγάζονται - ουδέν μονιμότερον του προσωρινού - στο Παλιό Σχολείο.  

     Θα μπορούσε κάλλιστα το αχρηστευμένο Σχολείο να είχε μετατραπεί σε Σχολή. Για παράδειγμα, σε ένα Παγκρήτιο Πολυτεχνείο Παραδοσιακών Πρακτικών Τεχνών. Να έρχονται  να μαθαίνουν πώς να φτιάχνουν μαχαίρια, πώς να ράβουνε παραδοσιακές στολές, πώς να γίνουν σχοινοπλόκοι ή λιθοξόοι. Ή θα μπορούσε το αχρηστευμένο Σχολείο να γινότανε Παγκρήτιο Μουσείο Κινηματογραφικών Ταινιών που γυρίστηκαν στην Κρήτη, κάτι που θα διαφημιζότανε καθ΄οδόν προς τις Λίμνες, όπως συμβαίνει με το Ενυδρείο Κρήτης που διαφημίζεται καθ΄οδόν με ταμπέλες. Άλλωστε, αυτό το χωριό πριν δέκα χρόνια πέρασε στην κινηματογραφική «αιωνιότητα» (ενώ το «Νησί» δεν θα περάσει, γιατί είναι τηλεοπτική σειρά – θυμηθείτε, πού μπορεί σήμερα να βρει κανείς το «Ποιός πληρώνει τον Βαρκάρη;» του ΒΒC ή τον «Άγνωστο Πόλεμο» της ΕΡΤ).

      Ζούμε σε μια εποχή όπου ό,τι κάνουμε μοιάζει καταπληκτικά με αυτό που δεν κάνουμε. Σε μια εποχή όπου όλα επιτρέπονται και όλα θυσιάζονται στο βωμό του εντυπωσιασμού που μετατρέπεται σε χρήμα και της αδιαφορίας και της άγνοιας που μετατρέπονται σε ευκαιρία. Μιλάω για έστω και έναν Λιμνιώτη που κατέβασε την ιδέα για μια τέτοιου είδους εκμετάλλευση και μιλάω για ένα χωριό που όχι μόνο δεν αντέδρασε, αλλά ασπάστηκε και είπε μπράβο σε αυτή την ιδέα. Σκέφτομαι τα σκοτάδια που τυλίγουνε τις Λίμνες. Και δεν μιλάω για τα σκοτάδια του βραδιού.

      Υπάρχει ίσως εξήγηση γι΄αυτό. Εθισμένοι οι σημερινοί Λιμνιώτες από τις διάφορες εκδηλώσεις τους στις γιορτές της Πρωτοχρονιάς, της Αποκριάς, της Ρακής, όπου πράγματι οι σχολικές αίθουσες και στα δύο σχολεία τους (και στο παλιό και στο καινούργιο) χρησιμοποιήθηκαν πρόσκαιρα για φύλαξη υλικών, για προπαρασκευή φαγητών, ίσως γι΄αυτό τους φάνηκε η μετατροπή του σε φαγάδικο κάτι φυσιολογικό.

      Δεν είμαι κανένας οπισθοδρομικός. Ξέρω και θέλω τη ζωή να πηγαίνει μπροστά. Αλλά έτυχε να είμαι και κοινωνικοποιημένος και δεν δέχομαι η ζωή να πηγαίνει όπου την πάνε. Θέλω να υπάρχει σεβασμός των άλλων και ποιότητα και όχι ισοπέδωση αξιών στο όνομα του εμπορίου. Δεν θέλω η Κόκα Κόλα να αντικαθιστά τις κολώνες του Παρθενώνα με μπουκάλια της για να διαφημίζεται και δεν θέλω ο συντοπίτης μου επιχειρηματίας στις Λίμνες, που για λόγους συμφέροντος πάντρεψε την ψυχική γνώση με την γαστριμαργική τέρψη και την πνευματική ανάταση με την οινοπνευματική  απόλαυση, να βάζει στον τοίχο ήρωες του Εικοσιένα για να κάνει ντεκόρ που να θυμίζει σχολείο. Ποιό σχολείο; Αυτό που με τις ευλογίες του Δήμου το άλωσε για να το κάνει ταβέρνα!

      Από ό,τι μαθαίνω, η ιδέα του άρεσε - και όλο το χωριό του λέει συγχαρητήρια και το στηρίζει και το επισκέπτεται. Εγώ με λύπη μου σκέφτομαι ότι πολλοί από σημερινούς Λιμνιώτες που “τελούν” τους γέρους τους, έχουν βγάλει αυτό το Σχολείο και όμως χαίρονται γι΄αυτό το ομορφοσυγυρισμένο κατάντημά του. Λένε ότι είναι ωραίο να τρως υπέροχους μεζέδες βλέποντας ολόγυρά σου όλα τα σχολικά αντικείμενα (χάρτες, αριθμητήρια, σφουγγάρια, κιμωλίες, εικόνες παλιών επαναστατών). Και εγώ λέω ότι θλίβομαι να σκέφτομαι πως στον μαυροπίνακα τώρα γράφουνε γεύματα. Από κάποιον έγινε το εξής σχόλιο: «Τα αναρτημένα πορτραίτα αγωνιστών του 21 μας έδωσαν την αφορμή για συζητήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών...» Και εγώ λέω ότι υπάρχουν άλλοι που δεν βλέπουν τρώγοντας και γελώντας τον Αθανάσιο Διάκο, τον Μάρκο Μπότσαρη και τον Λόρδο Βύρωνα, αλλά αναλογίζονται με σεβασμό το αίμα της θυσίας τους. Θυμάμαι το τέλος ενός γνωστού τραγουδιού του Σαββόπουλου για τον Καραϊσκάκη: «Ποιός, αλήθεια, είμαι εγώ και πού πάω - με χίλιες δυό εικόνες στο μυαλό; - Προβολείς με στραβώνουν και πάω – και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ».

      Όχι. Έστω και στη τωρινή κατάντια της αμυαλοσύνης, πρέπει να ξαναθυμηθούμε όλοι ότι υπάρχουν όρια, που δεν τα βάζουμε εμείς, αλλά μπαίνουν από την ίδια την έννοια και τη σημασία της. Όπως δεν μπορεί να αναλογιστεί κανείς, με τη δύναμη του χρήματος να υπάρξει ταβέρνα μέσα σε μια εγκαταλειμένη ή ερειπωμένη εκκλησία, έτσι και ένα Σχολείο δεν αποχαρακτηρίζεται με τόση ελαφρότητα. Ένα Σχολείο που κάποτε ράγισε από σεισμό και ξαναφτιάχτηκε με δεν ξέρω λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να στεγάσει ο Δήμος την Σχολή της Μεσογειακής Γαστρονομίας που σχεδίαζε να έχει. Ένα Σχολείο που προβάλεται στις μικρές οθόνες της Ελλάδας, της Ευρώπης, της Αυστραλίας και της Αμερικής, μέσα από την ταινία «Φοβού τους Έλληνες», όπου η αγέρωχη ηθοποιός Τασσώ Καββαδία διάπλατα άνοιγε την πόρτα της τάξης την ώρα που δίδασκε ο δάσκαλος Λάκης Λαζόπουλος για να του ανακοινώσει ότι είχε έρθει η ώρα της βεντέττας. Άνοιγε μάλιστα η πόρτα της τάξης αυτού του Σχολείου με τραγούδι: «Ανέμου άνεμος εγώ, τ΄αχνάρια σου δεν σβήνεις!» Τώρα που το ίδιο ακριβώς χρονικό διάστημα της ανίερης ταβέρνας μέσα στο Σχολείο η σπουδαία αυτή ηθοποιός είναι πιά αέρας, καλούμαστε να κρίνουμε την χρήση του Σχολείου των Λιμνών. Ακόμα και σαν ταινία, είχε παραμείνει σχολείο. Γιατί, για φανταστείτε, να γυριζότανε εκεί μέσα το «Μπορντέλο» του Νίκου Κούνδουρου! 

      Σήμερα οι Έλληνες έχουν τόσο εκμαυλιστεί με τις επιταγές του λάιφ στάιλ της τηλεόρασης - που έχουν χάσει το μέτρο. Αλλιώς δεν εξηγείται γιατί αντιμετωπίζουν σαν κοσμικό γεγονός τον γάμο του γιου του πρώην βασιλιά Κωνσταντίνου στις Σπέτσες, ξεχνώντας ότι έγινε με αρπαγμένα λεφτά του ελληνικού λαού. Ούτε εξηγείται γιατί η Μαριέτα Χρουσαλά έπρεπε να χορέψει πάνω στο ιστορικό θωρηκτό «Αβέρωφ», που κάποτε μόνο του έκλεινε τον τουρκικό στόλο μέσα στα Δαρδανέλια. Κι εμείς μιλάμε για ένα σχολείο σε ένα χωριό Λίμνες που έγινε φαγάδικο! Ε, αυτό είναι άδικο, για να κάνω και ομοιοκαταληξία.

      Γιατί όμως, τί με έπιασε και χτυπάω το αγαπημένο μου χωριό, το χωριό όπου γεννήθηκε και όπου τώρα αναπαύεται ο πατέρας μου; Μα, το χτυπάω επειδή στο Σχολείο του εκδηλώνεται αυτές τις μέρες η αφροσύνη του καιρού μας. Και δεν είναι καν μέρες. Είναι νύχτες και το Σχολείο έχει μετατραπεί σε Κρυφό Σχολειό, που διδάσκει πώς ρέει πιο εύκολα το κρασί και πώς πάει πιο εύκολα κάτω το μεζεδάκι, με καλή παρέα και με νοσταλγικό περιβάλλον.   

                                                  ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΙΑΠΙΤΖΑΚΗΣ

ΠΑΣΧΑ 2011 ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ

Αγαπητοί συγχωριανοί, 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε σας και τις οικογένειές σας.

σήμερα σας παραθέτω κάποιες φωτογραφίες που μας έστειλε ο σύντεκνος Μανόλης Πεδιαδίτης από την Μεγάλη Παρασκευή (με την περιφορά του όμορφου επιταφίου μας στα δρομάκια του χωριού μας) και το Μεγάλο Σάββατο (από την Αναστάση) στην Αγία Μαρίνα και με τις εκδηλώσεις που έκανε ο Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνών, με την διάθεση κεριών και καλαθιών με αυγά, καλιτσούνια και τσουρέκια σε όλους τους χωριανούς. 

Το παρακάτω άρθρο είναι από την εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ (27/4/2011) :

"Τη Μεγάλη Παρασκευή οι καμπάνες του Ιερού Ναού της Αγίας Μαρίνας στις Λίμνες χτυπούσαν πένθιμα από το πρωί. Με κατάνυξη οι κάτοικοι του χωριού αλλά και πολλοί επισκέπτες παρακολούθησαν την θεία Λειτουργία, την αποκαθήλωση του Ιησού και την ταφή του στον Επιτάφιο, που τον είχαν στολίσει αποβραδίς με πολύχρωμα λουλούδια, ο Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνών και οι γυναίκες του χωριού. Ακολούθησε λαϊκό προσκύνημα.
Κατά τη βραδινή ακολουθία ψάλθηκαν από τους ψάλτες και τους πιστούς τα Εγκώμια και οι θρηνητικοί ύμνοι για το νεκρό Χριστό ενώ πλήθος κόσμου συμμετείχε στην περιφορά του Επιταφίου στα γραφικά σοκάκια των Λιμνών.
Στη Θεία Λειτουργία της Αποκαθήλωσης παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου κ. Δημήτρης Κουνενάκης, οι Αντιδήμαρχοι κ. Νίκος Αφορδακός και κ. Μανόλης Αικατερινάκης, η πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Λιμνών κ. Ζαχαρούλα Λεμπιδάκη, ο πρόεδρος του Μορφωτικού Συλλόγου Λιμνών κ. Νεκτάριος Τσιχλής καθώς και μέλη του Τοπικού Συμβουλίου και του Μορφωτικού Συλλόγου Λιμνών."

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΧΙΟΥΜΟΡ (ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΤΕ ΛΙΓΑΚΙ)

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

Του Ιησού η Ανάσταση

εύχομαι να μπορέσει,

όλου του κόσμου τσι χαρές

μόνιμα να σας πέψει.

Σαν ξημερώσει η Λαμπρή

κι ο ήλιος ανατείλει,

πάρτε ευχές αμέτρητες

απ΄τα δικά μου χείλη.

Άνοιξη, Πάσχα ομορφιά,

η πιο μεγάλη σκόλη,

Σαν την ημέρα της Λαμπρής 

να ‘ναι η ζωή σας όλη.

ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΛΙΜΝΩΝ !!!

Αγαπητοί αναγνώστες του blog και συγχωριανοί, σήμερα παραθέτουμε μια σημαντική είδηση για το χωριό μας (που δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο), η οποία έχει αρνητικό χαρακτήρα και συνέπειες για τις Λίμνες. Το παρακάτω νέο το μάθαμε τυχαία και  για αυτό και το αναρτούμε ετεροχρονισμένα. 

"Η κατάργηση του μονοθέσιου Δημοτικού Σχολείου στις Λίμνες Αγίου Νικολάου αποφασίστηκε χθες (18/2/2011), κατά τη διάρκεια σύσκεψης, παρουσία και του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Κρήτης, Απόστολου Κλινάκη. 

Σύμφωνα με το cretalive.gr tο κύριο θέμα της σύσκεψης ήταν η ενημέρωση προς τον Περιφερειακό Διευθυντή σε ότι αφορά τις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις σχολείων και κατόπιν η συζήτηση γύρω από τις μεταβολές στο "χάρτη" των σχολείων του Αγίου Νικολάου στο πλαίσιο του σχολικού "Καλλικράτη"."

Πηγή είδησης : http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=65556&catid=6

 Η παραπάνω είδηση μας γεμίζει στεναχώρια και είναι αποτέλεσμα του ότι ο μόνιμος πληθυσμός των Λιμνών όσον αφορά το μέγεθος, τη σύνθεση και την εξέλιξη του συρρικνώνεται. Τα νούμερα των δημογραφικών στοιχείων του χωριού (τα οποία αναφέρονται στην πρώτη ανάρτηση αυτού του blog) αποδεικνύουν τα ανωτέρω. Είναι κρίμα, διότι μπορεί το χωριό κατά την απογραφή του 2001 να είχε  μόλις 424 κατοίκους,  πριν από 50 χρόνια όμως, είχε περίπου χίλιους διακόσους με τα μετόχια των Λιμνών. Είχε δύο Δημοτικά σχολεία, ένα στις Λίμνες με περίπου 120 παιδιά και ένα στην Αγία Πελαγία με  περίπου 40 παιδιά. 

Αυτό που αντιλαμβανόμαστε σήμερα με την υφισταμένη κατάσταση είναι ότι δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλοί μικροί μαθητές στο χωριό μας και αυτό είναι αποτέλεσμα της υπογεννητικότητας, της φυγής των οικογενειών με μικρά παιδιά σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα για αναζήτηση καλύτερης τύχης ή και της τακτικής των ντόπιων οικογενειών να εγγράφουν και να στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία της Νεάπολης ή και του Άγιου Νικολάου, καθότι νομίζουν ότι είναι εκπαιδευτικά αρτιότερα από εκείνο των Λιμνών. Χωρίς παιδιά όμως δεν τίθεται ανάγκη ύπαρξης δημοτικού σχολείου (;) όπως τουλάχιστον κρίνει η πολιτική και εκπαιδευτική εξουσία του τόπου μας. 

Τι κρίμα να μαραζώσει αυτό το όμορφο πέτρινο κτίριο που στεγάζεται σήμερα το μονοθέσιο δημοτικό σχολείο των Λιμνών... Tι κρίμα να χαθεί η όμορφη εικόνα των μικρών μαθητών κάνουν μάθημα στις τάξεις του και που παίζουν στο προαύλιο χώρο του... Τι κρίμα να μην υπάρχουν αρκετά παιδιά για να το διατηρήσουν "εν λειτουργία".... Τι κρίμα που με τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις των σχολείων θα χαθούν πολλά από αυτά και θα σβήσει η εκπαιδευτική μόρφωση από τα μικρά χωριά.

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ

"ΚΡΗΤΙΚΕΣ" ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

Πηγή videos: www.youtube.com

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ

Αγαπητοί φίλοι, σας ενημερώνουμε ότι το Σάββατο 5 Μαρτίου, Ο "ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΙΜΝΩΝ", διοργάνωσε τοπική αποκριάτικη γιορτή στην κεντρική πλατεία του χωριού, όπου οι χωριανοί και κυρίως τα μικρά παιδιά, βρήκαν την ευκαιρία να διασκεδάσουν σε ένα ασφαλές μέρος με παρεϊστικο κλίμα συνοδεία μουσικής, χορού και παραδοσιακού σπιτικού φαγητού. 

Ο καλός καιρός βοήθησε την γιορτή και από νωρίς πολλοί Λιμνιώτες ντυμένοι με αποκριάτικες στολές με τα παιδιά ή και εγγόνια τους γέμισαν την πλατεία των Λιμνών.

Μαζί με τον κόσμο, το παρόν έδωσαν και μέλη από το Προεδρείο της Κοινότητας  Λιμνών, του Μορφωτικού Συλλόγου Λιμνών καθώς και ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Αγίου Νικολάου κ. Σγουρός.  Ακολουθούν φωτογραφίες από την εκδήλωση. 

Οι ενήλικες και τα παιδιά διασκεδάζουν χορεύοντας

 

 μπουφές με μακαρόνια σκιουφικτά και βραστό

 μπουφές με μυζηθρόπιτα, γαλακτομπούρεκο και ποτά

 στο βάθος το τραπέζι των επισήμων 

με τον αντιδήμαρχο του Αγίου Νικολάου κ. Σγουρό

copyright φωτογραφιών : Γιώργος Παπαδημητρίου

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Η Κρήτη, πλούσια σε παραδόσεις, διατηρώντας ακόμη και σήμερα αναλλοίωτη ορισμένες φορές την λαϊκή μας κληρονομιά έχει ακόμα και τις Απόκριες να επιδείξει στον επισκέπτη αλλά και στον μόνιμο κάτοικο του νησιού πολλές όμορφες τελετουργίες.Στην Κρήτη βέβαια, τώρα πια τ’ αποκριάτικα έθιμα βρίσκονται σε υποχώρηση. Τα καρναβάλια έχουν επικρατήσει σχεδόν πλήρως σε όλη την επικράτεια του νησιού, σε ορισμένες περιοχές όμως τα έθιμά μας αναβιώνουν σε όλο τους το μεγαλείο.Προσπαθήσαμε να κάνουμε μία μικρή έρευνα στα έθιμα του χτες και του σήμερα.Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στη Γέργερη του Νομού Ηρακλείου, είναι το χωριό που κρατάει έως και σήμερα αναλλοίωτα τα περισσότερα αποκριάτικα έθιμα.

Πολύτιμος βοηθός στην ερευνά αυτή αποδείχτηκε το βιβλίο του κ. Νίκου Ψιλάκη, «Λαϊκές Τελετουργίες στην Κρήτη». Ένα βιβλίο που σίγουρα μας ταξιδεύει στη Κρήτη του χθες, σε έθιμα ξεχασμένα που πλέον ανήκουν στη σφαίρα του παρελθόντος αλλά και σε έθιμα που υπάρχουν ακόμη σε πολλές περιοχές.
 
Σιβιανή μάσκα
Νότια του Νομού Ηρακλείου, στο χωριό Σίβα, η παραδοσιακή μάσκα του χωριού είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές του Ελληνικού και του ευρύτερου μεσογειακού χώρου και από ότι πιστεύεται ήταν και μοναδική. Μέχρι και την δεκαετία του 1960, ήταν πολύ στα «φόρτε» της η Σιβιανή μάσκα. Γίνονταν με τη ρίζα του φυτού Αγαύη, του φυτού Αθάνατος όπως συνηθίζει να ονομάζεται στην Κρήτη. Το συγκεκριμένο φυτό παλιότερα χρησιμοποιούνταν για να φτιάξουν και σκοινιά. Φυτό που βρίσκεται σε αφθονία στη περιοχή της Μεσαράς εξαιτίας των καλών κλιματολογικών συνθηκών.
Λίγες μέρες πριν τις Απόκριες, ξερίζωναν το φυτό και με μία αριστοτεχνική διαδικασία έφτιαχναν τη μάσκα. Ζωγράφισαν άσπρα δόντια για να διακρίνεται η μάσκα τη νύχτα. Ομάδες 5-6 ατόμων φορώντας τη μάσκα κάνουν βόλτες στο χωριό και επισκέπτονται διάφορα σπίτια του χωριού.

Γάμος
Στη Γέργερη, ένα ζευγάρι όσο πιο άσχετο και αταίριαστο μεταξύ του, μεταμφιέζεται ως νύφη και γαμπρός και κάνουν το γύρο του χωριού.

Λεράδες
Η πιο χαρακτηριστική μεταμφίεση των Κρητών. Συναντόνται παντού σε όλη την επικράτεια του νησιού. Μασκαράδες με δεμένες γύρω από τη μέση τους και τα χέρια τους μεγάλες κουδούνες, κατά κύριο λόγο κουδούνια των αιγοπροβάτων. Στη νότια Κρήτη, οι Λεράδες έχουν αρχηγό το λεγόμενο Αράπη, που είναι ντυμένος με μαύρες προβιές προβάτων.

Αρκουδιάρηδες και αρκουδιάρικος χορός
Ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό έθιμο που διασώζεται στη Γέργερη είναι οι αρκουδιάρηδες. Βγαίνουν στους δρόμους από τις παραμονές της αποκριάς αλλά και την Καθαρά Δευτέρα, δημιουργώντας πανδαιμόνιο με τους ήχους των κουδουνιών και χορεύοντας το δικό τους ξέφρενο αποκριάτικο χορό.

Ψυχοσάββατο
Το μνημόσυνο για όλες τις ψυχές, η επίσημη εκκλησιαστική κάλυψη των λαϊκών θρησκευτικών δοξασιών δείχνουν την σημασία που δίνουν οι Κρήτες στην ενθύμηση των πεθαμένων αυτή τη περίοδο. Το Ψυχοσάββατο λένε ότι οι ψυχές κάθονται στα δέντρα και μας βλέπουν. Αν κόψεις ένα κλαδί θα πέσουν κάτω και θα παραπονεθούνε… για αυτό την παραμονή και ανήμερα του Ψυχοσάββατου δεν κόβουν δέντρα. Πηγαίνουν κόλλυβα στην εκκλησία και μετά τη λειτουργία τα μοιράζουν.

Τι τρώμε στις Αποκριές;
Σε όλη την Ελλάδα, το εθιμικό αποκριάτικο φαγητό είναι τα ζυμαρικά. Στην Κρήτη, τα αποκριγιάτικα τραπέζια είναι πάντα «στρωμένα με μακαρόνια, λαζάνια και γενικά με διάφορα είδη ζυμαρικών…» Το έθιμο της προσφοράς φασολάδας από τους Πολιτιστικούς Συλλόγους έχει καθιερωθεί σε πολλές περιοχές της Κρήτης. Στο τελευταίο τραπέζι της Αποκριάς, (Τυρινή) οι κοπέλες μαζεύουν τα ψίχουλα από το τραπέζι και τα βάζουν κάτω από το μαξιλάρι για να δουν στον ύπνο τους ποιον θα παντρευτούν.

Καθαρά Δευτέρα
Πρώτη μέρα της Μεγάλης Σαρακοστής που εντάσσεται όμως στον αμέσως προηγούμενο εορταστικό κύκλο, αυτόν της Αποκριάς. Χαρακτηριστική μαντινάδα της ημέρας είναι η ακόλουθη:
«Εμίσεψεν η Αποκριά με λύρες και παιγνίδια
Και μπήκε η Σαρακοστή μ’ ελιές και με κρομμύδια,
Απόκαμεν η Αποκριά, η γιόμορφη κοπέλα
Και έφταξεν η Σαρακοστή η λαχανοσκουτέλα»

Χαρακτηριστικά παιχνίδια της Καθαράς Δευτέρας είναι:

Τσαγκάρης: (αναβάλλει συνεχώς το μπάλωμα ενός στιβανιού και διαπληκτίζεται με τον πελάτη του)
Η αρκούδα και ο Αρκουδιάρης
Το δικαστήριο (παρωδία δικαστηρίου)
Η γριά καμπούρα με τη μαγκούρα
Ο γιατρός με τον κουφό
Το λαδικό του διακονιάρη (αντί για λάδι έχει νερό και καταβρέχει τον κόσμο) Ο αγιασμός
Το προξενιό της νύφης
Η λουχούνα
Τα λάχανα

Το έθιμο του Καδή ή Καντή

  Το έθιμο έχει τις ρίζες του στο Αμάρι, στον Αγ. Βασίλειο, στον Μυλοπόταμο, σε περιοχές της Μεσαράς και σε άλλα μέρη. Ο Καδής ήταν ο άρχοντας. Είχε το γενικό πρόσταγμα για ότι συνέβαινε εκείνη την ημέρα στο χωριό. Σχηματίζονταν πομπές με επικεφαλής του Καδή και πήγαιναν σ’ όλα τα σπίτια. Στα Σαχτούρια του Αγ. Βασιλείου, το έθιμο κράτησε περισσότερα χρόνια έως το 1970.
Ο Καδής δεν μπορούσε να είναι τυχαίο πρόσωπο, αλλά αντίθετα απαραίτητη προϋπόθεση να ήταν σεβαστός από όλους Να μην μεθά, να πίνει μα να μην μεθά Να κατέχει όλους τους χωριανούς.Να είναι σοβαρός αλλά να κάνει και καλαμπούρια .

Ο ξομολόγος

Χαρακτηριστικό αποκριάτικο δρώμενο και είναι παρόμοιο με τον Καδή. Κάποιος επιλέγεται να μεταμφιεστεί ως ιερέας και να παίξει το ρόλο του εξομολόγου.

Ο πεθαμένος

Ο νεκρός σκεπάζεται με άφθονο πράσινο (συνήθως γαϊδουράγκαθα, ξινίδες ) και αποκριάτικες κορδέλες. Ακούγονται μοιρολόγια και αυτοσχέδιες ψαλμωδίες. Ο νεκρός βρίσκεται στο φέρετρο ακίνητος.
Το συγκεκριμένο έθιμο γίνεται σε πολλά μέρη της Κρήτης αλλά με διάφορες παραλλαγές. Στο Σταυροχώρι Σητείας ονομάζεται «Πασχάλης». Η πομπή καταλήγει στη βρύση και με την απειλή νερού ο νεκρός … ανασταίνεται.
Στα Λευκόγεια Ρεθύμνου είναι το πιο διαδεδομένο Κρητικό έθιμο την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας.

Ο Αϊ Γιώργης

Ένας άντρας παριστάνει τον Αϊ Γιώργη νεκρό. Τον μοιρολογούν και του ζητούν συγχώρεση. Ο Άγιος παραμένει ακίνητος. Ένας «ασεβής» τρώει το σφουγγάτο του Αγίου, ο οποίος και δυσαρεστείται από την ασέβεια. Αναζητούν λοιπόν τον κλέφτη του σφουγγάτου, μια ομάδα «μουζομένων», όλοι λοιπόν ένας – ένας ακουμπάει στον Άγιου και του λέει: «να κολλήσω επαέ από μια αν έφαγα εγώ το σφουγγάτο»
Κάποιος, κάποια στιγμή… κολλάει πάνω στον Άγιο. Ο νεκρός Άγιος σηκώνεται και αγκαλιάζει το κλέφτη του σφουγγάτου, κολλώντας τον πάνω του.
Ο δράστης πια έχει αποκαλυφθεί και αρχίζουν οι γύρω του να τον χτυπούν με τον στρούμπο (ένα ύφασμα που στην άκρη του έχει ένα κόμπο).
Αν ο δράστης ξεφύγει, ο Άγιος σηκώνεται και τον κυνηγάει.

Η καμήλα

«Τέσσερα τεμάχια σανίδων έχουν καρφωθεί έτσι ώστε να είναι ευθυγραμμισμένο παραλληλεπίπεδο, η περιφέρεια δηλαδή της καμήλας. Ο σκελετός καλύπτεται μετά με κουβέρτες χρώματος σταχτί και μέσα στην κατασκευή μπαίνουν δυο ντελικανίδες και της δίνουν «ζωή»…»…. Περιγραφή του εθίμου από εφημερίδα της εποχής εκείνης.

Τι έθιμα αλήθεια έχει τούτο το νησί; Πόσα άραγε ακόμα δεν αναφερθήκαν; Σίγουρα αξίζει οι επόμενες προγραμματισμένες διακοπές να γίνουν σε τούτο το νησί. Το νησί που αν οι Θεοί ολόκληρης της Υφηλίου επέλεγαν κατοικία, τα βήματά τους θα τους οδηγούσαν στην Κρήτη. Η γενέτειρα του Νίκου Καζαντζάκη, του Ελευθέριου Βενιζέλου, Μιχαήλ Κόρακα και τόσων ακόμα…
Γιατί οι λέξεις φιλότιμο, φιλοξενία και μπέσα δεν μεταφράζονται σε καμία ξένη γλώσσα.. γιατί στην Κρήτη έχουν την σημασία που τους αρμόζει...
Για όλα αυτά και άλλα τόσα η Κρήτη είναι ο ιδανικός προορισμός όλων...

Πηγή: http://www.kritikiparadosi.gr/

Άρθρο : Μαρία Γιαμπουλάκη

ΚΑΛΕΣ "ΚΡΗΤΙΚΕΣ" ΑΠΟΚΡΙΕΣ